ΣΥΝΟΔΟΣ 2Β- Τομέας Νοσηλευτικής Ψυχικής Υγείας – ΕΙΣΗΓΗΣΗ 4

Διερεύνηση των εκπαιδευτικών αναγκών συγγενών πρώτου βάθμου ατόμων με Διπολική διαταραχή

Χατζηιωάννου Άννα, Δρ Καρανικόλα Μαρία, Δρ Χατζητοφής Ανδρέας, Δρ Παπασταύρου Ευριδίκη

Εισαγωγή: Τις τελευταίες δεκαετίες, η φροντίδα των ατόμων με Νευρο-νοητικές/Νευρο-βιολογικές νόσους έχει μετατεθεί από τη νοσοκομειακή νοσηλεία στην κοινότητα, με αποτέλεσμα οι συγγενείς πρώτου βαθμού ή τα σημαντικά άλλα πρόσωπα να αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο ως προς την φροντίδα και αποκατάσταση των αγαπημένων τους προσώπων. Ως εκ τούτου, οι εκπαιδευτικές ανάγκες οι οποίες συνδέονται με την φροντίδα και αποκατάσταση των  συγγενών πρώτου βαθμού ή σημαντικών άλλων προσώπων ατόμων με ΔΔ,  δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς, τόσο σε διεθνή όσο και εθνικό επίπεδο.

Σκοπός: (Α) Να καθοριστεί ο τρόπος παροχής γνώσης των συγγενών πρώτου βαθμού ατόμων με Διπολική διαταραχή, (Β) Να καθοριστούν οι εκπαιδευτικές ανάγκες των συγγενών πρώτου βαθμού ατόμων με ΔΔ.

Μεθοδολογία: Πρόκειται για ποιοτική μελέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσω ατομικών και ομαδικών συναντήσεων. Ο εντοπισμός του δείγματος πραγματοποιήθηκε μετά από κοινοποίηση της μελέτης σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας & στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με σκόπιμη δειγματοληψία ενώ χρησιμοποιήθηκε η θεματική ανάλυση. Το μέγεθος του δείγματος καθορίστηκε βάσει θεματικού κορεσμού & κορεσμού δεδομένων.

Αποτελέσματα: Όλοι οι συμμετέχοντες ήταν συγγενείς πρώτου βαθμού ατόμων με ΔΔ. Συγκεκριμένα οι 7 από τους συμμετέχοντες ήταν γονείς, 2 σύζυγοι και 2 αδερφές.  Οι συμμετέχοντες φάνηκε να αποτελούν έρμαιο σε μια μοναχική διαδρομή, στην οποία δεν γνώριζαν πως να διαχειριστούν την συμπτωματολογία της νόσου, την λήψη της φαρμακοθεραπείας των συγγενών τους. Στην διαδρομή αυτή οι συμμετέχοντες περιέγραψαν πολλές ανάγκες με πιο έντονη την ανάγκη τους για στήριξη από τους επαγγελματίες υγείας. Όσο αφορά τις γνώσεις των συμμετεχόντων ήταν λιγοστές, μπερδεμένες και σε πολλές περιπτώσεις ανύπαρκτες. Το αποτέλεσμα του ελλείματος αυτού ήταν το περαιτέρω μπέρδεμα των συγγενών και τα περαιτέρω αρνητικά συναισθήματα με κύριο την αβεβαιότητα. Ένα συναίσθημα το οποίο ήταν συχνό σε διάφορες παραμέτρους της ζωής όπως η εξέλιξη της νόσου αλλά και οι τρόποι διαχείρισης του πάσχον μέλους. Σημαντικό είναι το δεδομένο το οποίο προέκυψε σχετικά με την ανάγκη ανάκτηση γνώσης για την νόσο, μια ανάγκη την οποία κάλυπτε το διαδίκτυο.

Επιστροφή στο Πρόγραμμα